|
با سلام خدمت همگی امروز براتون عکس های یانگوم رو آپ کردم امیدوارم خوشتون بیاد نظر فراموش نشه آپ بعدی یه شعر توپه.
نماز روزه همگی قبول التماس دعا.روی لینک ها کلیک کنید تا عکس بزرگ بشه
نظر فراموش نشه
ماه رمضان ماه نزدیک شدن به خدا و پرهیز از گناه و هر اشتباهی هست امیدوارم که شما مرتکب گناه نشده باشید و اگر هم شدی تو این ایام توبه کنی گلم
ممنون از اونهایی که به وبلاگم سر میزنند و نظر خودشون رو میدن. انشاالله که ایام ماه رمضان برای شما و خانواده محترمتان ایامی بسیار خوب و پر فیضی باشه ولی خداییش ایام خوبی من که با ماه رمضان و ماه محرم مییونه خوبی دارم. نماز روزه همگی قبول التماس دعا
دانسته های ما بربال باورهای مان بسته است وقتی که چیزی را می آموزیم;چندن چراغ تازه، در دهلیز باورها می افروزیم بالاترین ناباوری مرگ است! در عرصه پیکارمان با مرگ، تدبیری نمی دانیم. وقتی شبیخون می زند، ناچار در بهت، در ناباوری،خاموش می مانیم!
او را که تا دیروز می دیدیم، او را که با هر ذره جان می پرستیدیم، در باغ باورها، در آن افق عطر افشان، از دانش، از گفتار، از لبخند شیرینش، گلهای نور و مهر می چیدیم; نا گاه! باور کرد باید؟! آه! این دره تاریک؟ این خاموشی مطلق این بهت،این بغض این فاصله،این ظلمت،این سرما و این سرسام؟ این آوار؟ این سنگ سرد؟!این گور؟ این تا همیشه؟ تا ابد؟ تا بی نهایت؟ دور...! آنگاه، بی او، باز این مصیبت گاه، و این راه...!
نا باوری تیری است! تیری گران، جان سوز. آن گونه جانسوز است، کز بال باورهای مان، خون می چکد امروز!
این چند روز خیلی حالم گرفته
ای شب از رویای تو رنگین شده
سینه از عطر توام سنگین شده ای به روی چشم من گسترده خویش شادیم بخشیده از انبوه بیش همچو بارانی که شوید جسم خاک هستیم ز آلودگی ها کرده پاک ای تپش های تن سوزان من آتشی در سایه ی مژگان من عشق دیگر نیست این، این خیر گیست چلچراغی در سکوت و تیر گیست از طلب پا تا سرم ایثار شد این دگر من نیستم،من نیستم حیف از آن عمری که با من زیستم ای لبانم بوسه گاه بوسه ات خیره چشمانم به راه بوسه ات ای تشنج های لذت در تنم ای خطوط پیکرت پیراهنم آه می خواهم که بشکافم ز هم شادیم یکدم بیالاید به غم آه، می خواهم که برخیزم زجای همچو ابری اشک ریزم هایهای
یک پنجره برای دیدن یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت *ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ* *ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ* *ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ* *ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ* *ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ* *ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ* *ـــــــــــــــــــــــــــــ* *ــــــــــــــــ* *ــــــ* *
بشنو همسفر من
با هم رهسپار راه دردیم با هم لحظه ها را گریه کردیم
ما در صدای بی صدای گریه بودیم ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختیم
شاید در این راه اگر بمانیم وقت رسیدن شعر خوشبختی بخوانیم
عاشقت بودم..یادت هست؟ گفتم که دوستت دارم... گفتی که کوچکی برای دوست داشتن رفتم تا بزرگ شوم اما آنقدر بزرگ شدم که یادم رفت عاشقت هستم
روی نگارم در نظرم جلوه می نمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب می نمود |
|









